X
تبلیغات
اکسیــــــر
اکسیــــــر
شعر نقد داستان
 

خانه فرهنگ معرفت (سلام) برگزار می کند:

سلسله جلسات شاهنامه خوانی با حضور استاد محمدرضا احمدی

سه شنبه ها (بجز ایام ماه مبارک رمضان)، ساعت ۱۸ تا ۲۰

نشانی: نارمک، خیابان جانبازان شرقی(گلبرگ)، بعد از میدان هفت حوض، بعد از چهار راه دردشت، نبش کوچه شهید اکبری، خانه فرهنگ سلام

 

ارسال در تاريخ سیزدهم تیر 1391 توسط سحر لطفی
 

 

وجودم

فقط فضا را پر کرده

                     قلبت را نه!

مثل خیابان ها

که راهی برای عبور و مرورند

و هیچ کس توی آنها زندگی نمی کند!

 

 

 

ارسال در تاريخ هفتم تیر 1391 توسط سحر لطفی

 

درست است

            وقتی آیینه شوی

                      با هیچ پاک کنی

                                نمی توانی

                 خط های صورتت را پاک کنی

نتــــــرس!

           آیینه

                   هر چقدر هم که پیر شود

                                 باز هم

                              آیینه است!

 

ارسال در تاريخ بیستم آذر 1390 توسط سحر لطفی

نه اینکه با من نیستی

         و نه اینکه آسمان همیشه همین شکلی است

این ستاره ها برایم شکلک در می آورند و

                    می فهمم

                         فردا چه می شود!

 

خوش به حال این آسمان !

برای بارش باران

        هیچ وقت

        نیازی به شانه ندارد.

ارسال در تاريخ ششم شهریور 1390 توسط سحر لطفی

 

 

 فقط وقتی

            می توانی جای من باشی

                        که هیچ کس نگاهت نکند

تو شبیه خودت هستی

                     و من

                     تابلوی نقاشی کوچکی

                                       که حتی

                                                 روی دیوار هم

                                                  جایی نخواهد داشت.

                                                                        خرداد 1390

 

 

ارسال در تاريخ ششم تیر 1390 توسط سحر لطفی
 

بیا

برای قطعه ای از آسمان

با همه ی ستارگان بجنگ

به دنبال ماه راه بیفت

زره همه ی ابرها  را پاره کن

آنقدر برو که به کهکشان راه شیری برسی

یک ستاره

از این قبرستان سیاه پوش

                     بچین و

                            کودکت  را در آغوش بگیر.

                                                           شهریور ۱۳۸۹

ارسال در تاريخ هفتم خرداد 1390 توسط سحر لطفی


نگاه کن!

هنوز هم

روزگار همه ی کلاغ ها سیاه است

هر چقدر هم که این خورشید

                            زرد بتابد

     هر چقدر هم که این ماه سفید!

                                                                         بهمن 1389

 

ارسال در تاريخ بیست و هفتم فروردین 1390 توسط سحر لطفی

مثل کلماتی پنهان

توی سطرهای نامرئی شعرم

                              مثل دست های آب شده ی آدم برفی

                                    و عشق به زبان نیامده ی زمستان

مشتت را باز کن!

              و دست هایم را دوباره بساز

                                می خواهم برایت

                                      شعر بنویسم.

                                                                               دی ۱۳۸۹ 

 

 

 

 

ارسال در تاريخ دوم بهمن 1389 توسط سحر لطفی

دور  خورشید را خط کشیده ام

                  آنقدر ها هم که می گفتند بزرگ نبود!

       توی بغلم جا می شد

                      توی آتشش گر می گرفتم

        حالا

           آفتاب

       از چشمان من غروب می کند

      اینجا

                 زیر این سقف

     خورشیدی ست که آسمان ندارد!

 

ارسال در تاريخ هفتم شهریور 1389 توسط سحر لطفی
 

برای آسمان

                چه فرق می کند

                                          اشک هایش

                                                               روی صورت که بریزد

باران که بیاید

                            این لکه ها

                                             از دامنش

                                                             پاک می شود.

 

 

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
تو هستی و

                 من

و سیگاری که مرا داغ می کند !

روی تمامم

                 سر نخی از دستی

                                   که پیراهنم را

                                                    پاره کرد نیست

     من از وجود تو تنها

                              تکه های پیراهن خودم رامی خواهم .

 

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
   شاید باید

         این ورق را پاره کنم

 روی کاغذ دیگری بنویسم :" باید دستت را کف دستم بنویسی!"

  شاید باید 

           مثل همه باشم و تو میانم فرق بگذاری !

  شاید باید

          دستم را سوی پنجره ای دراز کنم

  و ببینم

         که باد پری وار توی خیابان دل می برد !!

  شاید

       باید

                 نگاه می کردم

                و

                 کاغذی نمی کندم .

  

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
می گفتند یک چوب خشک بیشتر نیستی

                      حالا

    انگار هزار تا  کلاغ روی تو قار قار می کنند ؛

    می دانم

                  وقتی

                          هیچ چیز شبیه همیشه نیست ،

    قار های ریخته

                     حرفی برای این شعر لخت می شوند .

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
 

قلبم تیر می کشد توی خودش

و اشک می ریزد ....

                       زیر پای کسانی که یادشان رفته است  ...

     روزی توی قلبها تیر می کشیدند.... 

 

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
چشمانم از تحمل کلمات  خارج می شود

             تا برقصی

                             به سازی که ساز تو نیست

                به چنگت که بیاورم

                                    باز هم ساز خودت را می زنی...!!!

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
از دستانی جوهری

                 تا خودکاری که بی  رمق روی  تو راه می رود

       از کلمات فاصله ای ندارم

           فقط کافیست ......

برای  خط خطی ات دیگر روی کاغذ راه نروم !!!!!!!

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
 

چشم براه کودکی .....

   پرتاب می شوم به کره ماه که روی ترا ببینم ..

                  آن طرف هم پنیری داری که جای خوردن همه نگاهش کنند ؟

اگر به زمین نمی چسبیـــــدی ...

                                       نیوتن از سیبش می افتاد !

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
زندگی

     از توی دالانی بُغ کرده

                                 خود را توی چار دیوار زمین دار می زند ....

   به امیدی

 که روزی جوانه ای باشد

                                  که کنار دیوار عاشق سنگ های همسایه شود...

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
 می ترسم ...
                                 که بوی تواز تنم برود ،


   و سرم، ...
         هوای باتو بودن را،
                                    توی هر دقیقه بشوراند ...
اما
       دستانی خالی که سوی خدا دراز می شود ...


   چرا
                   ستاره هایش را توی آسمان جا می گذارد ...؟

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
از کنار تمام نگفتن ها ...رسیدم ،

     به تمام تنهایی برگ

کنار معبدی که معبودش خانه نبود

خانه نیستم ...، فردا بیایید

فردا و پس فردا و ُ........

ذره ، ذره، ...کم...کم

رو به قبله ای خوابیدم که خوابم نمی برد...

با وصله ای که به یک تار موی او نمی چسبید ...داغم کردند...

بیـــــــــــــــــــــــــــــــرون...

و من ،

         متولد برج زهر مار ...به فریاد تابلو یی کشیدم ....

                                                         که تولد خدایش دیر تر از آدمها بود...

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
 

خورشید را فلک میکنم

                    زیر این آسمان هر جایی بی پدر

                                                    و با تو

                                                    توی این کوچه های سر راهی

                                                                          جا می مانم

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
 

چشمانم ترک برداشت

            از بس

                              دریا دلی کرد.

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
همیشه

یکطرف جاده را نگاه می کنی و  سیب را از فرقش می شکافی

و فراموش میکنی

نیمه رویایی جاییست که

                                  نمی بینیم .......

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
هزار حرف نگفته من

                 به هزار چشم تو در .....

 دیوار به دیوار که بودیم ......

                               .......نگاه از پنجره روبرو بر نمی داشتیم ...

امان

از پرده هایی که کنار نمی رفت ........

ارسال در تاريخ بیست و چهارم تیر 1389 توسط سحر لطفی
.: Weblog Themes By Blog Skin :.

دیکشنری آنلاین

دیکشنری آنلاین

شارژ ایرانسل

تفریح و سرگرمی

دانلود


دیکشنری آنلاین

دیکشنری آنلاین

آپلود عكس

آپلود عكس